جلد 26، شماره 2 - ( 6-1394 )                   جلد 26 شماره 2 صفحات 202-185 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


دانشگاه تربیت مدرس ، Amin_naseri@modares.ac.ir
چکیده:   (4034 مشاهده)

هماهنگی زنجیره تامین برای هم‌سویی سیاست‌های اعضای زنجیره و استفاده از سود بیشینه ممکن برای زنجیره تامین، محور پژوهش-های بسیاری در دهه‌ اخیر بوده است. برای دستیابی به هماهنگی، استفاده از ساز و کارهای گوناگونی امکان‌پذیر است که قراردادها یکی از مهم‌ترین آنها هستند. این پژوهش به مقایسه دو گونه‌ی پرکاربرد از قراردادها شامل اشتراک درآمد و بازخرید برای هماهنگی زنجیره تامین می‌پردازد. نوآوری دیگر این مقاله تحلیل تعیین سیاست‌های سفارش‌دهی و قیمت‌گذاری بوسیله این قراردادها در شرایط نامعینی تقاضا است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که با در نظر گرفتن تقاضای نامعین جمعی، قرارداد اشتراک درآمد توانایی کامل در هماهنگی قیمت‌گذاری و سفارش‌دهی دارد در حالی که قرارداد بازخرید تنها هماهنگی از طریق سیاست سفارش‌دهی را فراهم می‌کند.

متن کامل [PDF 532 kb]   (2152 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تحقیق در عملیات
دریافت: 1391/4/14 | پذیرش: 1392/8/21 | انتشار: 1395/8/18

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.