در این مقاله به بررسی مسئله زمان بندی دسته ای در حالت ماشین های موازی چند کاره پرداخته می شود. بر اساس تحیقات ارایه شده در ادبیات موضوع، تحویل دسته ای اقلام تولید شده باعث سرعت بخشیدن به فرآیند تولید و کاهش هزینه های حمل و نقل می گردد. از این رو دسته بندی کالاهای تولید شده در زمره مهم ترین مباحث مورد بررسی در زمانبندی تولید بوده است. از طرف دیگر زمان های پردازش دسته ها و اقلام معمولا ثابت در نظر گرفته شده اند که به طبع در دنیای واقعی فرض معقولی نیست. در این مقاله برای مسئله یاد شده با فرض این که زمان پردازش هر دسته تابعی از اندازه آن دسته می باشد، یک مدل ریاضی ارایه می گردد که هدف آن یافتن اندازه مناسب هر کدام از دسته ها و کمینه کردن بیشینه زمان تکمیل تولید روی ماشین هاست. از آن جایی که مدل ارایه شده دارای پیچیدگی بسیار زیادی است، جهت حل آن از دو روش فراابتکاری الگوریتم ژنتیک و شبیه سازی تبرید استفاده گردیده و عملکرد آن ها با یکدیگر مورد مقایسه قرار گرفته است.

واژه‌های کلیدی: زمانبندی دسته ای، ماشین های موازی، الگوریتم ژنتیک، شبیه سازی تبرید

متن کامل [PDF 1584 kb]   (8718 دریافت)